۸۷۹ روز از مدیریت روح‌الله دانشی بر آموزش‌وپرورش ناحیه ۳ اهواز گذشته است. ۸۷۹ روز، زمان کمی برای قضاوت نیست؛ اما برای قضاوت درباره یک مدیر، آنچه اهمیت دارد نه مبدأ سیاسی انتصاب او، که مقصدی است که در این مدت برای مجموعه تحت مدیریتش ساخته است.

امروز، اگر سخن از تغییر مدیری در آموزش‌وپرورش است، بد نیست پیش از هر تصمیمی، کارنامه ۸۷۹ روزه او را روی میز بگذاریم.

در ناحیه ۳، طی این دوره ۱۰ مدرسه کم‌برخوردار تعمیر اساسی شده، بیش از ۳۰ مدرسه تجهیزات دریافت کرده، سه سالن ورزشی بلااستفاده احیا شده و سالن المهدی پس از حدود دو سال تعطیلی به مدار فعالیت بازگشته است. سه چمن مصنوعی احداث، ۱۰ کلاس تربیت‌بدنی ایجاد و ساخت سه مدرسه نیز پیگیری و وارد مرحله اجرا شده است.

۱۵ مدرسه با کمک خیرین تعمیر و رنگ‌آمیزی شده، ۲۰ کولر و تجهیزات ۱۰ کارگاه هنرستانی تأمین شده و در حوزه توانمندسازی نیروی انسانی نیز ناحیه، بنا بر گزارش عملکرد خود، رتبه دوم استان را به دست آورده است. در پروژه مهر هم عملکرد ناحیه در دو سال متوالی به رتبه نخست استان رسیده است.

این اعداد، البته به‌تنهایی نه دلیل کافی برای ماندن یک مدیرند و نه دلیلی برای مصونیت او از نقد. اما به اندازه‌ای هستند که نشان دهند درباره یک کارنامه واقعی سخن می‌گوییم، نه صرفاً یک عنوان مدیریتی.

اینجا اما مسئله‌ای مهم‌تر از ماندن یا رفتن یک مدیر وجود دارد: آیا قرار است آموزش‌وپرورش را با معیار کارآمدی اداره کنیم یا با معیار تعلق سیاسی؟

من خود را اصلاح‌طلب می‌دانم و دقیقاً از همین منظر معتقدم اگر دیروز انتصاب مدیران صرفاً بر اساس وابستگی جناحی را نقد می‌کردیم، امروز نیز نمی‌توانیم همان منطق را با علامت معکوس تکرار کنیم.

اصلاح‌طلبی، اگر قرار است معنایی فراتر از جابه‌جایی قدرت داشته باشد، باید با شایسته‌سالاری آغاز شود.

اینکه مدیری در دولت قبل منصوب شده، به خودی خود نه فضیلت است و نه جرم. همان‌طور که اصلاح‌طلب بودن یک مدیر نیز به خودی خود نه تضمین کارآمدی است و نه مصونیت از نقد.

اگر دانشی باید تغییر کند، بگذارید دلیلش روشن باشد: ضعف عملکرد، ضرورت مدیریتی یا انتخاب فردی توانمندتر.

اما اگر تنها استدلال، «ماندن از دولت قبل» است، این پرسش همچنان پابرجاست:

کدام بخش از کارنامه ۸۷۹ روزه او ناکارآمد بوده که باید با تغییر سیاسی پاسخ داده شود؟

آموزش‌وپرورش جای آزمون و خطای جناحی نیست. پشت هر تصمیم مدیریتی، هزاران معلم، دانش‌آموز و خانواده قرار دارند.

مدیران می‌آیند و می‌روند؛ آنچه برای آموزش‌وپرورش می‌ماند، کیفیت مدرسه و اعتماد معلم است.

پس پیش از آنکه شناسنامه سیاسی یک مدیر را ورق بزنیم، یک بار هم کارنامه‌اش را بخوانیم.