احمدرضا رستمی

گرانی چون بختکی بر بازار خوزستان افتاده که ول کن هم نیست و آنچنان بلبشویی در این بازار ایجاد کرده که نرخ کالاها به ویژه در شهر اهواز نه براساس ارزش واقعی آنها که دولا پهنا محاسبه می‌شود.

در این بین مسئولان نیز فقط نگاه می‌کنند و به جز چند توپ و تشر ساده در فضای رسانه‌ای و گاهی هم اقدامات مقطعی و نمایشی، عملا هیچ اقدام قابل لمسی برای کاهش این گرانی‌ها انجام نمی‌دهند.

البته هرگاه هم که برای حل این مشکل به مسئولان متوسل می‌شویم آنها سر را کج، شانه‌ها را بالا انداخته و با صدای دورگه و حزن انگیزی می‌گویند گرانی را قبول داریم ولی گرانفروشی را نه؛ چون هزینه‌های تولید بالا رفته؛ که این پاسخ مانند آب سردی بر روی ما و مصداق دخیل بستن به امامزاده‌ای است که اول به کمر خودمان می‌زند.

چراکه این گونه حرفها تنها چراغ سبزی برای آن دسته از فرصت‌طلبانی است که به اسم تولید کننده سفره و معیشت مردم را به گروگان می‌گیرند و در شرایط بحرانی کشور، نفس نحس آنها را می‌توان در اقتصاد کشور حس کرد.

تولید ستون فقرات اقتصاد یک کشور است که می‌تواند امنیت ملی را تضمین و رفاه عمومی را افزایش دهد ولی هرگاه تولید یک کالا نتواند حداقل رفاه را برای جامعه پیرامونی خود ایجاد کند باید از مسئولان پرسید فراوانی کالا در بازار که مرتب آن را در تریبون‌های خود اعلام می‌کنید چه نفعی برای مردمی دارد که توان خرید این کالاها را ندارند.

احمدرضا رستمی/دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۵