به گزارش خبرگزاری خورنا “فتح الله ابوعلی مدیرکل شیلات استان خوزستان می‌گوید: خوزستان بدلیل مجاورت با خلیج فارس یکی از استان‌های مهم صنعت شیلات کشور است.به گفته او: علاوه بر تامین نیاز استان، بخشی از محصولات شیلاتی خوزستان برای فروش روانه بازار‌های خارجی می‌شودکه ارزآوری فراوانی برای کشور دارد.او وجود زیرساخت‌های مناسب همچون آب‌های شیرین و سواحل خلیج فارس را از دلایل رونق صنعت شیلات در این استان می‌داند که می‌توان با برنامه ریزی صحیح، پرورش آبزیان را تا ۲ برابر تولید فعلی افزایش داد.

وی در ادامه به توان خوزستان در تامین سیست و آرتمیا مورد نیاز کشور اشاره می‌کند و می‌گوید: ۵ هزار هکتار از اراضی منطقه بحرکان هندیجان بهترین شرایط را برای پرورش خوراک میگو دارد که در صورت سرمایه گذاری در این بخش شاهد رفع مشکل اشتغال و رونق اقتصادی در این منطقه نیزخواهیم بود.

او داشتن شرایط محیطی مطلوب همچون دما و میزان شوری خاص آب را از ویژگی‌های لازم برای پرورش این آبزی حساس دانست و افزود تا کنون هیچ واحد تولیدی در این زمینه در منطقه فعال نشده وهمچنان ۸۵ درصد خوراک مورد استفاده در مزارع پرورش میگو وارداتی است و بصورت غیر رسمی از کشور‌هایی همچون چین، تایلند و کشور‌های آسیای میانه وارد میشود که واردات آن در شرایط تحریم بسیار هزینه بر است.سخت پوستی که سخت تهیه می‌شود

موارد مصرف فراوانی برای سیست و آرتمیا وجود دارد و استفاده از این سخت پوست پرکاربرد، تنها محدود به صنعت پرورش میگو نیست تا جائی که حیات برخی مجتمع‌های تکثیر ماهیان خاویاری، ماهیان زینتی، و بسیاری از گونه‌های مختلف آبزی بسته به وجود این کوچک ریزنقش است. علت وارداتی ماندن سیست وآرتمیا، دلیل اصلی بی میلی سرمایه گذاران برای ورود به این صنعت پرسود و چندین وچند سوال دیگر از موضوعاتی است که باید برای رسیدن به پاسخش سراغ کسانی را گرفت که دستی برآتش این کار دارند.

پیگیری گزارش، ما را روانه شهرستان بندری هندیجان کرد آنجا که دریا با شیبی ملایم خود را هم آغوش زمین تفتیده کرده و چشم اندازی رقم زده که چشمان هر بیننده‌ای را محصور زیبایی خود میکند، وزش نسیم ملایم از لابلای قایق‌های صیادان خسته از صید برگشته، نوید فردایی پر بار را میدهد. اینجا! بندر بحرکان است همانجا که براساس گفته‌های مدیر کل شیلات خوزستان یکی از مناطق مستعد پرورش سیست وآرتمیادرکشور است.

در میان هیاهوی خرید و فروش بازار اجناس خارجی که درقالب کالا‌های همراه ملوانان وارد کشور میشود گزارش مان را با صحبت بایکی از ساکنین هندیجان آغاز کردیم، محمد بوطاهری از جوانان شهرستان هندیجان است او سالهاست برای کار راهی شهرستان عسلویه در استان بوشهر شده و همین موضوع مشکلات فراوانی برایش بوجود آورده.

محمد می‌گوید: اگر صنعت آبا واجدادیمان که همان ماهیگیری است بصورت صنعتی و حرفه‌ای انجام شود وصنایع فرآوری در شهرمان رونق بگیرند مجبور به عزیمت به مناطقی که ساعت‌ها و کیلومتر‌ها با خانواده هایمان فاصله دارد نخواهم بود.

او می‌گوید حاضرم با مزدی کمتر، ولی در شهر خود کار کنم، اما درکنارخانواده ام زندگی کنم. از او درخصوص رونق صنعت پرورش میگو در شهرش پرسیدم؟ اوگفت: در خبر‌ها شنیده بودم منطقه بحرکان یکی از مناطق مستعد پرورش میگو ویک نوع خاص خوراک میگو است، ولی تاحالا کسی حاظر به سرمایه گذاری در این بخش نشده.

در هندیجان افراد زیادی وضعیتی شبیه زندگی محمد دارند و آن‌ها مجبورند در شهر‌هایی که چند صد کیلومتر از محل زندگیشان فاصله دارد بدنبال کار باشند و در طول سال مدت کمی را در کنار خانواده هایشان باشند. علی هندیجانی که جوانی تحصیلکرده و باسواد است هم یکی از همین جوانانی است که مجبور شده برای کار به یکی از شهر‌های اطراف برود.سخت پوستی که سخت تهیه می‌شود

او میگوید: هیچ شهری در دنیا تمام نعمت‌های خدادادی را یکجا ندارد، اما! دریا، زمین‌های مناسب، مردم خوب، همه و همه از موهبت‌هایی است که می‌شود در جهت رفع محرومیت منطقه هندیجان از آن‌ها بهره برد، علی میگوید رونق صنعت پرورش میگو به تنهایی میتواند باعث تحول در منطقه هندیجان شود، اما از آن خبری نیست.

او می‌گوید در طرح آمایش سرزمینی که سال‌های پیش انجام شد، با توجه به استعداد منطقه، مکانی برای احداث مزارع پرورش میگو در نظر گرفته شد که امروز به منطقه شریمپ معروف است، اما بی اطلاعی سرمایه گذاران از استعداد منطقه این سایت بی استفاده رها شده است.

علی می‌گوید علاوه بر تولید میگوی پرورشی، قرار بود مزارعی هم به تولید سیست وآرتمیا که جزو خوراک‌های اصلی پرورش میگو میباشند اختصاص یابد، اما با گذشت سال‌ها، همچنان این ماده مغذی در پرورش میگو که اصلی‌ترین غذای این آبزی نیز محسوب میشود با هزینه‌های بالا از خارج وارد میشود وخبری از تولید آن در هندیجان وبحرکان نیست.

سرمایه گذاری که با وجود سختی‌ها همچنان مصمم به کار خود ادامه می‌دهد

باگذر از جاده‌ای در زمین‌های خشک وتفتیده به سراغ یکی از سرمایه گذاران بخش پرورش میگو رفتیم امین طبیبی؛ اویکی ازسرمایه گذاران بخش تولید میگو است، که علی رغم سختی‌های فراوان همچنان مصمم به کار خود ادامه میدهد.

طبیبی علت سرمایه گذاری خود در این بخش را سود بالا، صادرات محور بودن وبرگشت سریع سرمایه در این صنعت مهم برشمرد و افزود در حال حاظر در مزرعه ۲۰ هکتاری او سالانه بیش از ۴۵ تن میگوی وانامی یا پا سفید تولید می شود که ۱۰۰ درصد محصول تولیدی به کشور‌های دیگر صادر می شود.

او میزان اشتغالزایی در بخش پرورش میگو را به ازای هر دوهکتار مزرعه یک نفر بصورت مستقیم ودو نفربصورت غیر مستقیم میداند و اضافه می‌کند درصورت راه اندازی سیستم‌های فراوری میگو این عدد تا میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت.۸۵ درصد سیست و آرتمیا مورد نیاز کشور وارداتی است وی یکی از مشکلات بخش پرورش میگو کشور را سختی در تهیه خوراک برای میگو‌های پرورشی از جمله سیست وآرتمیا میداند و میگوید هم اکنون بخشی از خوراک مورد نیاز از ارومیه و مابقی آن که حدود ۸۵ درصد است از خارج تهیه میشود که در شرایط تحریمی تهیه آن به سختی انجام می‌شود.

وی قیمت هرکیلو آرتمیا وارداتی از خارج را ۲۵ دلار وسیست مورد نیاز را بین ۵۰ تا ۱۰۰ دلار میداند و می‌افزاید صنعت پر سود تولید سیست و آرتمیا میتواند نیاز ۳۵ تنی کشور و بخشی از نیاز منطقه را نیز به این خوراک مغذی ومهم در پرورش آبزیان مرتفع سازد.

او در ادامه منطقه بحرکان هندیجان را یکی از مناطق مستعد برای تولید این محصول استراتژیک میداند و میگوید درصورت تولید کامل وقطع وابستگی به آرتمیا وارداتی قیمت میگوی تولیدی برای داخل کشور کاهش و سود حاصل از فروش این آبزی مغذی در خارج از کشور به نحو چشمگیری افزایش می‌یابد.

امین طبیبی اضافه کرد سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون تومان از درآمد مزرعه ۲۰ هکتاری اش برای تامین سیست وآرتیما مورد نیاز وارد جیب دلالانی می‌شود که این محصول را از خارج وارد می کنند.

او در ادامه به نقش مهم پرورش این آبزی در منطقه بحرکان هندیجان اشاره می‌کند و می‌افزاید وجود ۵ هزار هکتار زمین‌های مستعد در این منطقه در صورت اختصاص به بخش پرورش میگو وتولید سیست و آرتیمیا میتواند انقلابی در بحث اشتغال برای افراد جویای کار در منطقه ایجاد کند.

وی حمایت دولت در این زمینه را بسیار موثر میداند و میافزاید نبود نقدینگی، نوسانات قیمت ارز، بروز بیماری‌های مختلف، وفرسودگی زیرساخت‌ها از جمله عوامل منفی تاثیر گذار در صنعت پرورش میگو وتولید سیست وآرتیمیا است که باید رفع شود.

براساس تحقیقات صورت گرفته صنعت آبزی پروری جهان در سال ۲۰۲۰ در حد ۲۰۰۰ تن سیست آرتمیا در آبزی پروری تولید و مصرف کرده که ۲۰۰ میلیون دلار درآمدزایی داشته است که عمده این درآمد وابسته به تولید و پرورش آرتمیا بوده است.

به نظر می رسد وقت آن رسیده اقتصاد کشور با فاصله گرفتن از صنعت پر هزینه نفت و گاز و قدم نهادن در مسیر‌های جدید بتواند علاوه بر قطع وابستگی به اقتصاد نفتی، با قطع واردات محصولات اولیه مورد نیاز در صنایع غذایی کشور و تولید آن‌ها در کشور، علاوه بر ایجاد امنیت برای نقش تکمیلی آن در حفظ زنجیره غذایی کشور، بخش اعظمی از نیاز درآمدی کشور را برطرف وبا ایجاد مشاغل جدید در کشور افق‌هایی جدید از امید را در مقابل دیدگان مردم کشور بگشاید.

منبع : صدا و سیما