به گزارش خورنا بررسی داده‌های منتشرشده در گزارش‌های کدال شرکت سیمان بهبهان نشان می‌دهد نرخ فروش کلینکر صادراتی این شرکت، پس از تبدیل ریالی به دلاری، با شکاف در محاسبات مواجه است.

بر اساس اطلاعات افشاشده در سامانه کدال، شرکت حدود ۶۰ هزار تن کلینکر را در دو محموله اصلی با مجموع فروش نزدیک به ۱.۸۷۲ هزار میلیارد ریال به فروش رسانده است.

محاسبه سرانه فروش نشان می‌دهد:

نرخ فروش هر تن در محموله اول حدود ۲۹.۴ میلیون ریال

نرخ فروش هر تن در محموله دوم حدود ۳۲.۴ میلیون ریال

با فرض نرخ‌های متداول تسعیر ارز در بازار آزاد طی همان دوره (حدود ۱.۵ تا ۱.۸ میلیون ریال برای هر دلار)، قیمت دلاری هر تن کلینکر در این معاملات بین:

حدود ۲۰ تا ۲۲ دلار در هر تن برآورد می‌شود.

این در حالی است که نرخ مرجع مطرح‌شده در بازار برای کلینکر صادراتی تیپ ۵ در مرز صادراتی ۲۸ دلار به ازای هر تن عنوان می‌شود.

این اختلاف می‌تواند در حال حاضر به معنای شکاف ۸ الی ۶ دلاری در هر تن باشد؛ موضوعی که در مقیاس ۶۰ هزار تن صادرات، اختلاف درآمدی بالقوه خواهد بود.

در این میان، یک نکته مهم نیز مطرح است: در برخی گزارش‌های کدال این شرکت، جزئیات فروش به‌صورت ریالی ارائه شده و افشای تفکیکی دلاری و نرخ تسعیر قراردادها به‌صورت شفاف مشاهده نمی‌شود؛ موضوعی که امکان تحلیل دقیق نرخ واقعی فروش صادراتی را برای بازار محدود می‌کند.

اکنون پرسش‌های کلیدی بازار سرمایه:

۱- آقای الوندیان دبیر انجمن سیمان که عضو هیئت مدیره این شرکت است، چگونه اجازه تخفیف ۶ الی ۸ دلاری را به مدیرعامل سیمان بهبهان می دهد؟

۲- هادی عبدالهی زاده در جلسه انجمن و در مشاجره با سیمان کارون به صراحت اعلام کرده هر تن کلینکر را ۲۲ دلار فروخته (البته سیمان کارون مدعی است ۲۱ دلار فروخته است) نحوه رفع تعهد ارزی چگونه است؟ سهامدار عمده چگونه اجازه داده برخلاف مصوبه بورس و با نرخ پائین تر همچنین اقدامی انجام دهد؟ هیات مدیره با چه فرمولی با این تخلف همراهی نموده است؟

۳-و مهم‌تر از همه: این اختلاف ۶ دلاری در ساختار صورت‌های مالی در کدام بخش جذب شده است؛ درآمد عملیاتی، تخفیفات فروش، هزینه‌های حمل و فروش، هزینه‌های اداری و عمومی، هزینه تعمیرات یا سایر تعدیلات درآمدی؟

در ادبیات تحلیل مالی، چنین ابهاماتی مستقیماً به «کیفیت سود» و «شفافیت درآمدهای عملیاتی» مرتبط است.