یادداشت خبرنگار خورنا ….

هر چند اختیار انتخاب شهرداران طبق قانون بر عهده اعضای شورای شهر گذاشته شده اما در همه دوره ها با حضور گزینه های متعدد در ساختمان شورای شهر بین عموم مردم و فعالین اجتماعی روی کاندیداهای مدیریت شهری و صلاحیت آنها بحث و تبادل نظر صورت می گیرد.

زیرا شهرداری در همه ادوار زیر ذره بین نگاه همشهریان قرار داشته و مردم بیشتر از همه ارگان ها با آن سر و کار دارند.

در این بین جدیدترین خبرها حکایت از آن دارد که شخصی با سابقه شهرداری شهر دیشموک یکی از نزدیک ترین گزینه ها به صندلی شهرداری هندیجان می باشد.

با این شایعات منتشر شده واقعا یادداشت را باید از کجای این تراژدی غم انگیز شروع کرد.

این بود وعده های شورای شهر که همگی داعیه تحول در نظام امور شهری را سر می دادند؟

کار هندیجان را به جایی رسانده اید که باید شهر را بدست فردی بدهیم که اوج سابقه اش شهرداری شهری بوده که در سال ۱۳۸۲ تازه حکم شهریت گرفته و کل آمار جمعیت و ساکنین آن طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ به ۶۰۰۰ نفر هم نمی رسد.

آنهم با مدرک تحصیلی غیر مرتبط الهیات و معارف اسلامی که همین مورد نیز دهن کجی به قانون می باشد.

فی الواقع ایرادات کار را از کجا باید ناله زد تا به گوش این آقایان رساند.
از انتخاب غیر بومی آنهم در این سطح یا از شهری که در مقاطعی آمار بالای خودکشی در آن معضلی بوده است.

از رشته نامرتبط وی صحبت شود یا از سابقه شهر مبدا که تازه در سال ۱۳۹۸ گازکشی شده است.

حداقل ای کاش از شهردارانی دعوت می کردید که سابقه مدیریت در شهرهای بالای ده هزار جمعیت را دارا می بودند نه از کسی که دهیاران نیز به مراتب هم کارنامه بهتری و هم آمار بیشتری را نسبت به ایشان مدیریت کرده اند.

رزومه ضعیف گزینه مورد نظر نشان دهنده سطح شورای شهر هندیجان می باشد که نشات گرفته از همان وقایع روز انتخابات می باشد که در حال نمایان شدن و باز شدن زخم هاست.

فی المجموع شورای شهر هندیجان باید به افکار عمومی پاسخ دهد چرا تا این حد در مهمترین تصمیم گیری اش که به تصمیم سازی منجر می شود کم توقع ظاهر شده که علاوه بر حذف فاکتورهای مهمی چون بومی بودن و عدم تطبیق مدرک مرتبط به کارنامه ضعیف گزینه پیشنهادی نیز توجه نکرده است.

باید فریاد زد این بود آنچه در ایام تبلیغات از بلندگوهای ستادهایتان شعار میدادید؟

خوشا بحال کسانی که بدلیل کرونا و محدودیت ها از نزدیک شاهد نطق های دلسوزانه شورای ششم نبودند تا الان با دیدن فاصله بین حرف تا عمل اذیت شوند.

البته از خوبی های چنین انتخاب هایی اینست که پدیده ایران شناسی در شهر نمود پیدا می کند و بسیاری با جستجوی نام این شهرها در اینترنت با مکان های مختلف کشور عزیزمان آشنا می شوند که امر بسیار مبارکی است.