یادداشت مجتبی احمدی، کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی

ویروس کرونا(coronavirus) این روزها در سراسر جهان در حال تاختن است. کشورهای بیشماری به این ویروس گرفتار شده اند. این بیماری در سال ۲۰۰۳ شیوع پیدا کرد و با سرعت در حال گسترش است. دانشمندان نقاط مختلف جهان در حال سرگرم پژوهش و آزمایشهای مختلف برای مقابله با ویروس کرونا هستند، ولی تا کنون امیدها برای یافتن درمان پزشکی تا ماهها ادامه خواهد داشت. بدون شک؛ در حال حاضر تنها راه درمان این بیماری فاصله گرفتن از افراد بیمار در جامعه است.بهترین کار این است از هم دور بایستیم. چرا که حتی جوان سالم باشید، می توان تحت تاثیر این بیماری قرار گرفت. امروزه از میلیون ها آدم در سراسر دنیا خواسته شده برای جلوگیری از گسترش بیماری کرونا فاصله اجتماعی را رعایت کنند.
ما در زندگی خود از گذشته تا کنون تحت تاثیر ویروسهای در پیرامون خود بوده ایم، که مجبور شدیم از آنها فاصله بگیریم. شاکی ها، منفی گراها و ناامیدها ویروسهای مسری بودند که باید آنها را مانند بیماری کرونا، در ذهن خودمان قرنطینه می کردیم، تا روی افکار، باورها و رفتار زندگی مان تاثیر منفی نگذارند. هم نشینی با این تفکرات کروناییستی ممکن است تاثیر مخربی بر روی زندگی ما داشته باشد.نقش این افراد پخش ناامیدی و منفی گرایی در محل کار و زندگی و تحصیلی است. به دلیل انتشار این ویروس در اداره، محل تحصیل، جامعه یا بین دوستان و آشنایان باید سعی کنیم فاصله اجتماعی خود با این افراد را رعایت کنیم. ذهن و افکار ما در حال فرستادن ارتعاش و انرژی به کائنات است. اگر فردی با تفکر کروناییستی هستید، یعنی در حال فرستادن ارتعاش این تفکر به کائنات هستید و کائنات با دریافت این ارتعاش، این تفکر را در زندگی و محیط شما گسترش خواهند داد. تفکر کروناییستی با ویژگی های زیر شما را از اهداف و خواسته هایتان در جامعه دور می کنند. این ویژگی ها عبارتند از:
۱- لذت نبردن از انجام بسیاری از فعالیتهای روزانه
۲- احساس خستگی و احساس اینکه انگار هیچ انرژی ای ندارند.
۳- همیشه اخبار بد را پیگیری می کنند.
۴- مثل زالو انرژی شما را می گیرند.

به گفته زیگ زیگلار《اگر می خواهی با عقاب ها پرواز کنی با بوقلمون ها نگرد》
یک تفکر کروناییستی هرگز یک زندگی مثبت و خوب را به شما نمی دهد. واژه درماندگی(helpless) کلیدی ترین مفهوم تفکر کروناییستی است. به این معنا که؛ افراد کروناییستی هیچ تلاشی از خود نشان نمی دهند، چون همه چیز را سیاه و تار می بینند. در واقع بی تفاوتی و غیرفعالی را در محیط اطراف خود نشر می دهند، جالب اینکه خود از کار غافلند. و تصورشان این است سرنوشت آینده منفی خواهد بود.