به قلم فردین آذریان

اول مهر در خوزستان هیچ‌وقت فقط اول مهر نیست. پشت این روز، استانی قرار دارد که آموزش‌وپرورش آن باید هم‌زمان با گرمای طاقت‌فرسا، تعطیلی‌های ناشی از شرایط جوی و آلودگی هوا، کمبود نیروی انسانی، فرسودگی مدارس و ده‌ها مسئله دیگر دست‌وپنجه نرم کند؛ امسال هم شرایط جنگی و تبعات آن، دشواری‌های تازه‌ای به این مجموعه اضافه کرد.

در چنین شرایطی، بازگشایی مدارس فقط باز کردن درِ مدرسه نیست؛ نتیجه ماه‌ها ساماندهی، تصمیم‌گیری و حل مسئله است. عملکرد ناصر علیفر را نیز باید در همین میدان دید؛ مدیری که در مدت مسئولیت خود تلاش کرده با وجود انباشت مشکلات، روند آماده‌سازی مدارس و ساماندهی نیروی انسانی را به نقطه‌ای برساند که مهر، بدون وقفه آغاز شود.

علیفر تا امروز نشان داده که در مواجهه با این حجم از مسائل و فشارها، نه‌تنها مدیریت مجموعه را از مسیر خارج نکرده، بلکه با حفظ آرامش، انسجام و تمرکز بر مسائل اصلی، کارنامه‌ای قابل دفاع از خود به جا گذاشته و تا اینجا سربلند بوده است.

برای معلم، مهم این است که صبح اول مهر کلاسش معلم داشته باشد؛ برای مدیر مدرسه، نیروی انسانی مشخص باشد و برای خانواده، فرزندش را بدون بلاتکلیفی راهی مدرسه کند. شاید مدیریت واقعی دقیقاً همین‌جا خودش را نشان می‌دهد؛ نه در تعداد جلسات و بخشنامه‌ها، بلکه در اینکه مدرسه در روز موعود آماده باشد.

البته آموزش‌وپرورش خوزستان همچنان مشکلات جدی دارد و نقد و مطالبه‌گری باید ادامه داشته باشد. اما انصاف حکم می‌کند عملکرد یک مدیر را در شرایطی که تحویل گرفته نیز ببینیم. علیفر در یکی از دشوارترین مقاطع آموزش‌وپرورش استان، مسئولیتی سنگین را برعهده گرفته و حالا در آستانه مهر، مهم‌ترین آزمون او نه پشت میز مدیریت، بلکه در کلاس‌های درس برگزار می‌شود.

اگر اول مهر، با وجود همه گرما، تعطیلی‌ها، کمبودها و بحران‌های ماه‌های گذشته، چراغ کلاس‌های خوزستان روشن شود و آموزش دوباره به مسیر بیفتد، می‌توان گفت علیفر از یکی از نخستین آزمون‌های جدی مدیریتش سربلند بیرون آمده است.