وقتی رفاه فرهنگیان از شعار به اقدام میرسد
خورنا| یادداشت وارده: سالهاست در آموزشوپرورش از تکریم معلم و توجه به معیشت و رفاه فرهنگیان گفته میشود؛ شعارهایی که آنقدر تکرار شدهاند که گاهی دیگر حساسیتی ایجاد نمیکنند.
اما تکریم معلم زمانی معنا پیدا میکند که از پشت تریبون و بنر و مناسبتها بیرون بیاید و در زندگی واقعی او دیده شود.
یکی از اقداماتی که در این زمینه در آموزشوپرورش خوزستان دنبال شده، راهاندازی نخستین مرکز اسکان فرهنگیان خوزستان در مشهد مقدس است.
برای بسیاری از فرهنگیان، سفر به مشهد فقط یک سفر تفریحی نیست؛ بخشی از زندگی خانوادگی و زیارتی آنهاست. هزینه اقامت هم یکی از جدیترین هزینههای چنین سفری است. ایجاد یک مرکز اسکان اختصاصی میتواند بخشی از این فشار را کاهش دهد و امکاناتی متناسب با شأن فرهنگیان در اختیار آنها قرار دهد.
اما مسئله فقط اسکان نیست.
اختصاص ۳ همت تسهیلات به فرهنگیان خوزستان را هم باید در همین چارچوب دید. در شرایط اقتصادی امروز، دسترسی معلم به تسهیلات میتواند برای بسیاری از خانوادههای فرهنگی تفاوت قابلتوجهی ایجاد کند؛ چه برای تأمین بخشی از هزینههای ضروری زندگی و چه برای حل یک مسئله فوری که بدون تسهیلات ممکن است به یک بحران مالی تبدیل شود.
در کنار این دو، راهاندازی نخستین درمانگاه فوقتخصصی چشمپزشکی فرهنگیان خوزستان در اهواز نیز از جنس دیگری از حمایت است؛ حمایت از سلامت معلم.
این سه اتفاق در ظاهر ارتباط مستقیمی با یکدیگر ندارند؛ یکی مربوط به سفر است، دیگری تسهیلات مالی و سومی درمان. اما یک نقطه مشترک دارند: معلم را فقط به عنوان نیروی آموزشی مدرسه ندیدن.
معلم هم مثل هر انسان دیگری نیاز به امنیت اقتصادی، خدمات درمانی و رفاه دارد.
البته هیچکدام از این اقدامات به معنای حل شدن مسئله معیشت فرهنگیان نیست. فاصله میان وضعیت مطلوب و وضعیت موجود همچنان زیاد است و آموزشوپرورش خوزستان هم از این قاعده مستثنی نیست.
اما یک تفاوت مهم میان مشکل داشتن و هیچ کاری نکردن وجود دارد.
میتوان از وضعیت معیشتی معلمان انتقاد کرد و در عین حال، راهاندازی یک مرکز اسکان، اختصاص تسهیلات و ایجاد یک مرکز درمانی تخصصی را هم دید و دربارهاش منصفانه قضاوت کرد.
شاید بهتر باشد در ارزیابی عملکرد مدیران، به جای آنکه فقط بپرسیم «چه چیزی هنوز حل نشده؟»، یک سؤال دیگر هم بپرسیم:
«در مدت مسئولیت، چه چیزی واقعاً ایجاد شده که قبل از آن وجود نداشته است؟»
این سؤال، قضاوت درباره عملکرد مدیران را از فضای احساسی و جناحی دور میکند و به سمت چیزی میبرد که در نهایت باید معیار اصلی باشد:
کارنامه
پیمان داموغ
دبیر آموزش و پرورش استان خوزستان،
