اما در همان ماه اول انتصاب مشخص شد حمیدپور در میان خیل متوقعان و توصیه شدگان و سیاسیون و جریان‌ها و روابط شهری آبادان به زودی گم خواهد شد و در نهایت به عنوان جوان‌ترین قربانی مدیریت شهری در منظر افکار عمومی شهرستان قرار خواهد گرفت.

قرار بود حضور حسین حمیدپور به عنوان شهردار آبادان منجر به منظم‌تر شدن و رویه مند شدن کمک‌های مالی سازمان منطقه آزاد اروند به خصوص در حوزه‌ای عمرانی شود. اما این مهم نیز محقق نشد، سهم شهردار جوان از کمک‌های منطقه آزاد اروند چیزی بیشتر از شهرداران قبلی نبود، او با توجه به حجم بدهی از پیش مانده، دیون شهرداری به پیمانکاران، نیروهای انسانی شهرداری و وضعیت بدهی به سازمان تامین اجتماعی از همان ابتدا مشخص بود اگر منطقه آزاد از قبول مسئولیت در قبال او که نیروی کاری مستقیم آن سازمان محسوب می‌شد شانه خالی کند، شانسی برای موفقیت ندارد.

بحران‌های شهرداری آبادان یکی پس از دیگری خود را به حمیدپور نشان دادند، به نحوی که بعضی از اعضاء شورا تقریباً از ماه دوم انتصاب وی به دنبال برکناری‌اش بودند، ایشان اعتقاد داشتند این شهردار توان اداره شهر و تامین اعتبار برای شهرداری را ندارد، البته امروز مشخص شد ایشان چندان بی‌راه نگفته‌اند، حمیدپور فردی سالم و فارق از انگیزه‌های انتخاباتی است، او بومی و ساکن آبادان می‌باشد، سوابق خوبی در شناخت مشکلات عمرانی و اجرایی شهر دارد، اما نه نمایندگان شهرستان، نه سازمان منطقه آزاد اروند و نه حامیان سنتی شهرداری هیچ کدام از وی حمایت نکرده و عملاً او را در میانه بحران رها کردند.

مهندس حمیدپور شهردار جوان آبادان که نتوانست حقوق کارکنان خود را در بخش‌های مختلف سر موقع تامین کند و از پس مشکلات شهر برآید، جوانی است که اگرچه محبوب کارکنان شهرداری نیست، اما یکی از سالم‌ترین شهرداران آبادان در سال‌های پس از جنگ به لحاظ انگیزه‌های سیاسی و اقتصادی است، به نظر می‌آید اینطور به آخر راه رسیده باشد.

امروز دیگر فرصت حمیدپور تمام شده و با صراحت باید به او گفت که دیگر ردای شهرداری آبادان مناسب او نیست و بهتر است از مقام شهرداری کنار رفته و شرایط را برای انتخاب فردی فراهم کند که صدایش از او بر سر متولیان اصلی شهر اهم از سازمان منطقه آزاد و فرمانداری و استانداری خوزستان بلندتر باشد، او دیگر باید متوجه شده باشد که حتی اگر کارگران شهرداری آبادان وی را آتش بزنند،  مسئولیت همه این مشکلات با سوختن او بر عهده وی بماند، نه قهرمان مردم آبادان خواهد بود و نه قهرمان مدیریت اروند، تنها جوانی خواهد بود که قربانی مشکلات مردم و عمل نکردن دیگران به تعهدات خود در قبال ایشان شده است.

در این بخش باید با مدیر عامل منطقه آزاد اروند نیز این نکته را مطرح کرد که شکست شهردار منصوب آن سازمان به دلیل عدم همراهی و عمل به تعهدات و سخت‌گیری‌های بعضاَ بی‌مورد در پرداخت‌ها، شکست سازمانی می‌باشد که مدعی مدیریت یکپارچه و کلان منطقه آزاد اروند با راهبری خود بوده است.

ای کاش مدیر عامل و بعضی اعضاء هیئت مدیره مانند دریابان شمخانی و متولیان سنتی مانند مهندس فروزنده سریعتر درک کنند که این سنگر آخرین سنگر ایشان تا قبل از قطع امید کامل مردم در خرمشهر و آبادان از تاثیر حضور و نفوذ ملی ایشان برای حل مشکلات موجود است.

حمیدپور هم احتمالاً بزرگترین قربانی مدیریت شهری از میان نسل جوان در طی این سال‌ها خواهد بود، شخصی که سالم بود، انگیزه داشت اما به قول بعضی تجربه نداشت و بر دست‌ها چرخید و رها شد.

اما در مورد شهرداری پس از حمیدپور نیز اشاره به نکاتی اهمیت ویژه دارد، نخست اینکه نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی بخصوص آقایان کعبی و آقای شرفی نیز اگر به مانند سایر نمایندگان شهرهای استان در موضوع تامین اعتبار جهت شهرداری همکاری بیشتری داشتند بدون تردید عمر کاری مهندس حمیدپور بیشتر می بود، ضمن آنکه شهردار بعدی آبادان نیز به خصوص حالا که در آستانه سال جدید هستیم اگر نتواند برای مشکلات مالی شهرداری و حقوق کارکنان فکری کند راه به جایی نمی برد، در این میان قطعان قربانیان بعدی داستان شهرداری اعضا شورای شهر خواهند بود که پس از حمیدپور نگاه ها در خصوص عامل مشکلات فعلی به سمت ایشان می چرخد.

همچنین اشاره به این نکته هم از اهمیت ویژه برخوردار است که حق معیشت و حداقل حقوق کارگران و کارکنان شهرداری که شاغل شهرداری هستند، بر حق و حقوق همه اقشار کارمندی منطقه اولویت دارد.

کارگر خدماتی، کارگری که کار نظافت و فضای سبز را با کمترین دریافتی برعهده گرفته، بدون شک در دریافت حقوق از کارمندان دفتری بعضی سازمان ها حق بیشتری دارد و تشخیص این موضوع بر عهده مسئولین عالی شهری و مدیران منطقه آزاد اروند است که بدانند این حق نباید نادیده گرفته شود تا آنجا که این کارگران و خانواده هایشان این اندازه دچار مشکلات در تامین مخارج اولیه زندگی خود شوند.

باید بپذیریم منطقه آزاد اروند، شهرهای آبادان و خرمشهر و مسئله حاکمیت و اداره و نقش بازی کردن در امور شهری باید از پشت میزها به سطح خیابان ها بیاید و مردم حضور این مدیران را برای حل مشکلاتشان با تمام وجود احساس کنند، در این شرایط اگر یک مدیر حقوقی دریافت نکند اما چند کارگر شهرداری و خدماتی حقوق بگیرند کار درست انجام شده است.

در پایان این مطلب هرچند ممکن است ارتباطی با اصل موضوع این مطلب نداشته باشد، اما باید از پیگیری های جدی فرماندار ویژه آبادان در برخورد با مدیران کم کار و پیگیری مطالبات مردم در مدت مسئولیت تشکر و قدردانی کرد