خورنا – محمدامین جمشیدی: خوزستان پر مهر سرشار از افسانه و مقاومت است، اروند و  دوکوهه و شلمچه تنها بخشی  از تاریخ با شکوه این دیار است اما حکایت یادمان شهید کلانتری اندیمشک حکایتی از گذر زمان، از فراموشی یادمان مردان بی ادعا و یادمان مظلومیت اندیمشک است.

با آغاز جنگ تحمیلی هشت ساله و همجواری استان خوزستان با خطوط مرزی دشمن بعثی، حملات این دشمن کینه توز در این مناطق شدت گرفته و آسیب های فراوانی برای شهرهای این استان افسانه ای را به دنبال داشت.

دشمن تا بن دندان مسلح بر سر مردمان بی گناه این دیار موشک نواخت و مردم ایران اسلامی در جهت حفظ ارزش های میهنی خویش از هر سو رهسپار خوزستان شدند. با افزایش حملات دشمن و نیاز مبرم مردم مناطق عملیاتی به خصوص دوکوهه سربلند، سنگ بنای احداث مرکز درمانی شهید کلانتری در منطقه راه آهن (درزین خانه و ایستگاه کنونی قطار اندیمشک – جنب کارخانه ی تراورز بتونی – در مجاورت گلزار شهدای اندیمشک) گذاشته شد.

همین بیمارستان یکسال بعد از احداث در روز ۴ آذر سال ۶۵ در سالروز حمله وحشیانه ۵۴ هواپیمای جنگی بعثی و بمباران اندیمشک، نقشی ماندگار بر کتاب پرافتخار تاریخ جنگ هشت ساله به یادگار نوشت.

شاید کمتر کسی باشد که دوکوهه را به یاد داشته باشد اما نقشی از بیمارستان شهید کلانتری را بر خاطر نسپرده باشد. حاج خانم سکینه اکبری نیا که خود از دهها شیرزنی است که روزگار جنگ را  در  این بیمارستان و در جهت خدمت به رزمندگان سرافراز جنگ تحمیلی سپری کرده و از قضا، گذر عمر سپیدی مو را برای وی ارزانی داشته با چشمانی پربغض می گوید: در طول سالهای جنگ همراه تک خواهرم که دیگر در بین ما نیست و به رحمت خدا رفته، هر روز جهت خدمت به رزمندگان به بیمارستان شهید کلانتری سر می زدیم، حتی یکبار  وقتی که داشتیم لباس رزمندگان را می شستیم مواد شوینده به چشمانم ریخت و هنوز زخمش را به یادگار دارم.

آن سال ها خاطرات شیرینی با خود به همراه نداشت، خاطرات تلخ سرشاز ار اندوه، بعضی وقت ها آنقدر حملات شدت می گرفت که هنگام شستن البسه رزمندگان، دهان ما پر از خاکستر هواپیماها می شد اما مگر می شد جوانان خود را تنها بگذاریم؟ یادم می آید یک روز از بین البسه رزمندگان جنازه دختر نوجوانی را دیدیم، بغض و اندوه بر فضا حاکم شد؛ هنوز چهره معصوم آن دختر مقابل چشمهایم … وقتی به مسئول بیمارستان قضیه را خبر دادیم گفت برای اینکه روحیه دیگر همکاران ضعیف نشود، آرام و بی صدا در منطقه معین شده ای تنش را به خاک پسپارید، و ما هم همین کار را کردیم. نمیدانم بعد از این همه سال، هویت آن دختر مشخص شد یا هنوز خانواده اش چشم انتظارش هستند؛ هیچ چیز همراهش نبود که هویتش مشخص بشود.

گرد فراموشی بر یادمان مظلومیت اندیمشک

سالها از پایان جنگ تحمیلی می گذرد اما دیگر شهید کلانتری از مدار خدمت رسانی خارج شده است، بیمارستان شهید کلانتری سابق پس از جنگ با نام یادمان شهید کلانتری توسط بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس در تاریخ جنگ پرشکوه هشت ساله به ثبت رسید اما امروز ویرانی و فراموشی سهم یادمانی است که می خواست روزی با فرزندان نسل آینده از افسانه ها و حماسه های مدفون خویش سخن بگوید.

ارزش ها را فراموش نکنیم

بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی و رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی و شهدای والامقام تاریخ پرشکوه دفاع مقدس در رهنمودهای متعدد خویش بر لزوم  حفظ ارزش های انقلابی و دفاع مقدس و انعکاس تاریخ درخشان جنگ تحمیلی هشت ساله برای نسل های آینده مکرر اهتمام و تاکید نموده اند؛ حال چگونه است حماسه ها و ایثار مردان بی ادعای سرزمین عشق را فراموش کرده ایم؟ فردا روز از نسل آفتاب از نسل باکری و همت با آیندگان چه بگویم؟ آیا سندی بهتر از این یادمان ها و یادگارها وجود دارد؟ این اهمال و کوتاهی ناشی از آمیختگی خویش بر فصول  زندگی است یا مسیر فراموشی بر ارزش ها مقابل ما قرار داده شده است؟ چگونه است بیمارستان شهید کلانتری را متروک و ویران به حال خود رها کرده ایم؟ مگر همین یادمان در مجاورت گلزار شهدای شهرستان اندیمشک نیست؟ پس چگونه می توان مدعی بود شهدا را به یاد داریم اما تصویری از این یادمان ارزشمند در ذهن نداریم؟

لزوم زندگی دوباره یادمان شهید کلانتری

از اندیمشک به عنوان دروازه طلایی استان پرمهر خوزستان یاد می شود، شهری که موقعیت استراتژیک منحصر به فردی دارد و از دسترسی مناسب به شبکه جاده کشور و راه آهن و فرودگاه برخوردار است و در بین سه استان خوزستان و لرستان و ایلام واقع شده است و دسترسی نسبتا مناسبی به مرزهای بین المللی دارد. همین امر سبب استقبال باشکوه کاروان های راهیان نور گردیده که متاسفانه همین کاروان ها نیز بعضا از تسهیلات مناسب برخوردار نیستند. یادمان مذکور در مجاورت راه آهن اندیمشک واقع شده است و بی  شک نقش راه آهن از علل عمده حمله هوایی ۴ آذر نیروهای بعثی به اندیمشک بوده و به نوعی تاریخ راه آهن با تاریخ اندیمشک عجین و همراه شده است. پس شایسته است در جهت ارزش گذاری و اصلاح مسیر ناصواب گذشته، با مشارکت تمام مسئولین شهرستان و استان و کشور به بهسازی و ساخت یک مرکز فرهنگی مناسب با امکانات درخور اقامتی و تفریحی و فضای سبز و درمانی و موزه دفاع مقدس و موزه راه آهن و… پرداخت تا فردای پرسخن از گذشته درخشان خویش برای نسل آینده داشته باشیم.